Zapis testamentowy zwykły

Zapisem zwykłym określa się takie rozrządzenie testamentowe (dokonane w dowolnej formie) w którym Spadkodawca zobowiązuje Spadkobiercę (ustawowego lub testamentowego)  do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz określonej osoby. Osoba, na rzecz której został uczyniony zapis nie jest Spadkobiercą a jedynie Zapisobiercą. Zapisobierca uzyskuje co rpawda korzyść majątkową z majątku spadkowego, ale nie automatycznie. Zapisobierca zwykły ma tylko roszczenie do Spadkobiercy o to aby ten przeniósł na niego włąsność poszczególnych przedmiotów należących do spadku.  Zgodnie z treścią art. 961 k.c., jeżeli spadkodawca przeznaczył oznaczonej osobie w testamencie poszczególne przedmioty majątkowe, które wyczerpują prawie cały spadek, osobę tę poczytuje się w razie wątpliwości nie za zapisobiercę, lecz za spadkobiercę powołanego do całego spadku.

Kiedy powinno nastąpić przeniesienie własności przedmiotów objętych zapisem?

W braku odmiennej woli spadkodawcy zapisobierca może żądać wykonania zapisu niezwłocznie po ogłoszeniu testamentu. Ale! Zapis może być uczyniony pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu. A więc Spadkodawca może zastrzec, że wykonanie zapisu jest uzależnione np. od tego czy Zapisobierca ukończy studia. Albo też może zastrzec, że zapis może zostać wykonany dopiero po konkretnym terminie.

Warto pamiętać, że roszczenie z tytułu zapisu przedawnia się z upływem lat pięciu od dnia wymagalności zapisu.