Wydziedziczenie

Czym jest wydziedziczenie? Otóż wydziedziczenie jest to pozbawienie zstępnych, małżonka i rodziców prawa do zachowku.

Jest to możliwe wówczas gdy osoba taka

1) wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego;

2) dopuściła się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci;

3) uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych.

Wydziedziczyć można tylko testamentem a przyczyna wydziedziczenia uprawnionego do zachowku powinna wynikać z jego treści. Nie jest więc wystarczające powołanie się tylko na art. 1008 Kodeksu cywilnego. Przyczyna musi zostać wskazana w taki sposób, aby przynajmniej w drodze wykładni można było ustalić, która z przyczyn wymienionych w przepisie wystąpiła w konkretnym przypadku. Podstawę wydziedziczenia może stanowić jedynie przyczyna przewidziana ustawą (zob.  wyrok SN z 23 czerwca 1998 r., III CKN 561/97). Należy szczegółowo wskazać na czym ta przyczyna w konkretny przypadku polega. Warto także  zwrócić uwagę, iż przyczyny wydziedziczenia muszą mieć charakter uporczywy. Jednorazowe zachowanie czy krótkotrwałe stany nie stanowią przyczyny wydziedziczenia. 

Wydziedziczenie nie zadziała jeśli Spadkodawca wydziedziczonemu przebaczył. Jeśli w chwili przebaczenia Spadkodawca nie mial zdolności do czynności prawnych, przebaczenie będzie skuteczne jeśli nastąpiło z dostatecznym rozeznaniem.

Warto zaznaczyć, że zstępni (dzieci, wnuki) wydziedziczonego zstępnego są jednak uprawnieni do zachowku , chociażby przeżył on spadkodawcę.